تبليغاتX
دانشجویان دانشگاه پیام نور آبسرد
دانشجویان دانشگاه پیام نور آبسرد
سایت دانشجویان دانشگاه پیام نور واحد آبسرد

آموزش جاوا

 

حلقه ها :

حلقه یک جمله یا یک مجموعه ای از جملات است که در برنامه تکرار خواهند شد ، برخی از حلقه ها چنان تنظیم می شوند که به دفعات معینی اجرا گردند و دفعات تکرار برخی دیگر می تواند نامعین باشد.

سه نوع جمله حلقه در جاوا وجود دارد : while,do,for . این جملات ، معمولا قابل تعویض با یکدیگر هستند .

 

حلقه های for :

حلقه for پیچیده ترین نوع از جملات حلقه می باشد. این حلقه اغلب در مواردی به کار می رود که بخواهیم قسمتی از برنامه به تعداد معین تکرار شود .

حلقه for از سه بخش متفاوت به صورت زیر تعریف می شود :

·         بخش مقدار دهی اولیه : در این بخش متغییر با یک مقدار اولیه ، مقدار دهی می شود .

·         بخش شرط : در این بخش ، از یک جمله شرطی ، مشابه آنچه در جملات  ifدیدیم ، استفاده می شود .

·         بخش تغییر : قسمت سوم جمله ای است که مقدار متغییر را با از عملگرها تغییر می دهد .

 

مثال :

For (int number=0; number<1000; number++) {

          If (number % 5 ==0)

                System.out.println(“#:” +number);

}

 

حلقه های while  :

حلقه while   مانند حلقه for دارای بخشهای مختلف نمی باشند و تنها چیزی که برای آن ضروری است یک جمله شرطی است که همراه جمله while مورد استفاده قرار می گیرد .

 

مثال :

While ( key<=20) {

       Key= key-2;

       If (key==10)

         Break;

       System.out.println(“the key is :” +key);

}

توجه داشته باشید که دستور break  کار خروج از حلقه را انجام می دهد و دستور continue سبب تکرار در دستورات می شود.

 

حلقه های do…while :

حلقه do…while   از لحاظ عملکرد مشابه حلقه  while می باشد ، با این تفاوت که دستورات یکبار اجرا می شوند سپس شرط حلقه بررسی می شود و در صورت درست بودن شرط بار دیگر دستورات حلقه اجرا می شود .

 

مثال :

 Do{

      Number=numer+2;

      Sum=number+sum;

      Average=num/sum;

} while (number>=20);

 

در نظر داشته باشید که حلقه ها نیز مانند سایر جملات برنامه جاوا ، می توانند در درون یکدیگر واقع شوندو همچین هرگاه حلقه ای دارای نام باشد، می توانید این نام را بعد از جمله break وcontinue به کار ببرید.

 

مثال:

 

Loop1:

While (sum<100){

         For (int count=0; count<10; count++) {

                Sum=sum+count;

         If (sum>250)

                 Break loop1;

         }

}




ادامه مطلب + نوشته شده در  پنجشنبه بیست و نهم آذر 1386ساعت 17:0  توسط و.د  | 

آموزش جاوا

 

ذخیره اطلاعات توسط آرایه :

آرایه گروهی از متغییرهای مرتبط با هم می باشند که دارای نوع یکسانی هستند و متغییرهایی هستند که تحت یک نام مشترک گروه بندی شده اند .

آرایه ها نیز همانند متغییرها با مشخص کردن نوع اطلاعاتی که درون آنها ذخیره خواهد شد و نیز نام آرایه ایجاد می شوند. تنها اختلاف عبارت است از افزوده شدن علائم کروشه  ، یعنی [ و ] .

 

مثال :

String[] key;

جمله بالا یک آرایه از متغییرهایی با نوع رشته ای ایجاد می کند.

و برای مقداردهی اولیه آن یا باید همواره با نوع متغییر ، از جمله new استفاده کنید و یا اینکه مقادیر اولیه را بین علامتهای { و  }   درون آرایه ذخیره کنید .

 

مثال :

Int[] number=new int[250];

مثال فوق، آرایه ای از اعداد صحیح به نام number با 250  عنصر ایجاد می کند.

 

مثال :

 

String[] month={“ farvardin” ,”ordibehesht” , “khordad” }

 

استفاده از آرایه:

 

نحوه کاربرد آرایه در برنامه ، مشابه چگونگی کاربرد سایر متغییرهاست و تنها تفاوت عبارت است از شماره عنصر که بعد از نام آرایه و درون علامت کروشه قرار می گیرد. پس از مشخص کردن شماره عنصر می توان این عنصر آرایه را در هر موقعیتی که امکان استفاده از یک متغییر وجود دارد .

و باید توجه داشت که نخستین عنصر آرایه به جای 1 باشماره 0 مشخص می شود.

 

مثال :

Number[12] +=1;

Key[6756]=”max”;

 

آرایه های چند بعدی :

 

برای تعریف و استفاده از آرایه های دوبعدی، باید از یک کروشه اضافی استفاده کنید ، مانند مثال زیر :

 

Boolean[][] selectedkey=new Boolean[50][50];

Selectedkey[7][4]=true;

Selectedkey[3][8]=true;

این مثال ، آرایه ای از مقادیر Boolean به نام selectedkey ایجاد می کند ، این آرایه در بعد اول دارای 50  عنصر و در بعد دوم دارای 50  عنصر است و لذا دارای 2500  عنصرمنفرد برای ذخیره سازی مقادبر می باشد.




ادامه مطلب + نوشته شده در  پنجشنبه بیست و نهم آذر 1386ساعت 17:0  توسط و.د  | 

آموزش جاوا

 

عملگر سه گانه (ternary) ، پیچیده ترین جمله شرطی است که شما در زبان برنامه نویسی جاوا با آن برخورد خواهید کرد.

این عملگر در مواقعی استفاده می شود که شما بخواهید براساس نتیجه یک شرط ، مقداری را تخصیص داده . این عملگر به صورت زیر به کار برده می شود :

  • شرط مورد بررسی که باید در درون پرانتز قرار گیرد . مثال (age>10)
  • یک علامت سووال .(?)
  • مقداری که در صورت درست بودن شرط ، مورد استفاده قرار می گیرد.
  • علامت دو نقطه(:)
  • مقداری که در صورت نادرست بودن شرط ، مورد استفاده قرار می گیرد.

 

مثال:

;Numberclass=(age>10)?12:20

 

البته نگران نباشید اگر کار با این عملگر برایتان سخت است می توانید از همان جملاتif و else استفاده کنید.

 

مثال :

If (age>10)

   Numberclass=12;

Else

   Numberclass=20;




ادامه مطلب + نوشته شده در  پنجشنبه بیست و نهم آذر 1386ساعت 16:58  توسط و.د  | 

آموزش جاوا

 

برای بررسی یک شرط در یک برنامه جاوا ، ساده ترین راه استفاده از جمله if  می باشد . عبارت if همواره با یک شرط که قرار است بررسی شود و فقط در صورتی عمل مورد نظر را انجام می دهد که نتیجه شرط true باشد مورد استفاده قرار می گیرد ، مانند جمله زیر :

If (average<12)

   System.out.println (“that’s very bad”);

باید توجه داشته باشید در زبان برنامه نویسی جاوا ،عملگر >به معنی کوچکتر از ، عملگر< به معنی بزرگتر از ، عملگر =>به معنی کوچکتر مساوی ، عملگر=< به معنی بزرگترمساوی و عملگر== به معنی مساوی می باشد .

 

در بسیاری از موارد لازم است که در پاسخ به یک جمله if ، بیش از یک عمل انجام بگیرد . برای انجام این کار از علائم ({،}) برای ایجاد یک جمله بلوک (جملاتی هستند که به صورت یک گروه سازماندهی شده اند .) استفاده  می شود .

 

مثال :

if (playerScore>9999) {

          playerLives++;

           system.out.println(“ Extra life!”);

           level=level+5;

  }

و اما مواقعی پیش می آید که بخواهید عملیاتی را در صورت درست بودن و عملیات دیگری را در صورت نادرست بودن شرط انجام دهید .

این کار با استفاده از جمله else  به همراه جمله  if انجام می شود.

 

مثال :

 If (grade==’A’)

                                  System.out.println(“You got an A. Great job!”);

 Else if (grade==’B’)

          System.out.println(“You got an B. Good work!”);

Else if (grade==’C’)

           System.out.println(“You got an C. You’ll never get into a good!”);

else

           System.out.println(“You got an F. You’ll do well in congress!”);  

 

 

جملات if و else در مواقعی مفید واقع می شوند که دارای دو حالت ممکن می باشند ، اما گاهی ناچار به تصمیم گیری درباره چندین انتخاب ممکن هستیم. در این موارد از دستور switch استفاده می شود .

حال برای اینکه با طرز استفاده از دستور switch آشنا شوید مثال بالا را از طریق دستور switch می نویسیم :

Switch (grade) {

       Case ‘A’:

                                  System.out.println(“You got an A. Great job!”);

          Break;

        Case ’B’:

          System.out.println(“You got an B. Good work!”);

           Break;

        Case ’C’:         

           System.out.println(“You got an C. You’ll never get into a good!”);

           Break;

        Deafalt:    

           System.out.println(“You got an F. You’ll do well in congress!”);  

}

 


ادامه مطلب + نوشته شده در  پنجشنبه بیست و نهم آذر 1386ساعت 16:57  توسط و.د  | 

آموزش جاوا

 

هنگام استفاده از جمله System.out.println( ); و کار کرذن با رشته ها مواردی پیش می آید که می خواهیم دو رشته را به هم بچسبانیم ، برای انجام اینکار از عملگر + استفاده کنیم (این عملگر به جای جمع کردن ، دو رشته را به هم می چسباند).

مثال:

System.out.println(“\’ welcome to”+”\t my weblog\’ ”);

 

بعد از اجرای دستور بالا مشاهده خواهید کرد عبارت ‘welcom to        my weblog’ چاپ خواهد شد .

و برای چاپ یک متغیر می توان مانند مثال زیر عمل نمود:

Int lesson=6;

System.out.println(“ this lesson is”+lesson);

در خروجی عبارت this lesson is 6 نمایان است .

 

معرفی چند تابع مفید :

 

برای تعیین طول رشته (برحسب تعداد کاراکتر ) از تابع length( ) استفاده می کنند .

مثال :

 String myname=”paradise”;

Int key=myname.length( ) ;

این مثال key  که یک متغییر صحیح است را برابر 15 قرار می دهد .

 

و برای مقایسه دو رشته از تابع equal( )   استفاده می کنند به شکل زیر :

String myname=”mona”;

String myweblog=”paradise19791979”;

System.out.println(“ answer:”+ myname.equal(myweblog));

با اجرای برنامه در خروجی خواهید داشت :

Answer: false

و برای نمایش دادن متغییرهای رشته ای با حروف بزرگ از تابع toUppercase( ) و نمایش با حروف کوچک از تابع toLowercase( ) در زبان جاوا استفاده می شود .




ادامه مطلب + نوشته شده در  پنجشنبه بیست و نهم آذر 1386ساعت 16:56  توسط و.د  | 

آموزش جاوا

 

روش نمایش یک رشته در برنامه های جاوا،استفاده از جمله زیر است.

 

;( )System.out.println

این جمله هر رشته یا متغییر را که داخل پرانتزقرار دارد را چاپ می کند.

مثال:

 

;("System.out.println(“hello

دستور println   در واقع مخفف “print this line” (این سطر را در یک خط چاپ کن ) می باشد.

 

چاپ کاراکترهای ویژه:

 

کاراکترهای ویژه

خروجی

\’

چاپ علامت نقل قول منفرد

\

چاپ علامت نقل قول دوتایی

\\

backslash

\t

tab

\b

backspace

\r

Carriage return

\f

صفحه جدید

\n

سطر جدید

 

 


ادامه مطلب + نوشته شده در  پنجشنبه بیست و نهم آذر 1386ساعت 16:55  توسط و.د  | 

درباره
مجموعه ای که مشاهده ميکنید حاصل تلاش شما و دوستان شماست .
هدف از راه اندازی اين مجموعه آشنا کردن هرچه بيشتر شما با علوم کامپيوتری ميباشد.

پيوندها
پيوندها ي روزانه
نويسندگان
آرشيو مطالب

دیکشنری آنلاین
This Template Designe By vahid - All Rights Reseived By absardpnu.Blogfa.Com